Monday, May 11, 2009

အလြမ္းေတြနဲ႕စာ

ေရွ႕ကိုေျခတဘက္လွမ္းေရြ႕လွ်က္ ေနာက္ကိုေျခတဘက္ဆုတ္ေနသူကုိ ေတြ႕ဘူးၾကပါသလား။
ေနာက္ကိုေငးလွ်က္ အေရွ႕ကိုလွမ္းေနသူကိုေရာ ျမင္ဘူးၾကပါသလား။
တကယ္ေတာ့ကၽြန္မသည္ ထိုသုိ႕ေသာလူစား ျဖစ္ပါသည္။ အေရွ႕ကိုျမန္ျမန္မလွမ္းႏိုင္တာကိုသာ အျပစ္တင္လွ်က္ သယ္ေဆာင္သြားေသာ ၀န္ထုပ္မ်ားကို ေလွ်ာ့မခ်ခ်င္သူသာျဖစ္ပါသည္။ အသစ္အသစ္ေတြတိုးလာတိုင္းမွာ အေဟာင္းမ်ားကိုျမတ္ႏိုးတြယ္တာေနတတ္သူလည္းျဖစ္ပါေသးသည္။ အလြမ္းေတြကိုရင္မွာေပြ႕လိုက္ ငိုညည္းရသည္ ကိုေပ်ာ္ေမြ႕ေနတတ္သူလည္းျဖစ္ပါသည္။

အရင္က ကၽြန္မအေမ့ကိုလြမ္းသည္။ အေဖ့ကိုလြမ္းသည္။ အကိုႀကီးကိုလြမ္းသည္။ ကၽြန္မရဲ႕ၿမိဳ႕ကေလးကိုလြမ္းသည္။ စာမဖတ္ႏိုင္ေအာင္လြမ္းခဲ့ပါသည္။ ကၽြန္မေဘးပါတ္၀န္းက်င္က အလွတရားမ်ား၊ ၾကင္နာမႈမ်ားကို ဥေပ ကၡာျပဳလွ်က္ အလြမ္းပင္လယ္ေက်ာမွာေမ်ာေနခဲ့ဘူးသည္။

ေဟာ အခုလည္း ကၽြန္မလြမ္းေနျပန္ပါၿပီ။ ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕အလွတရားမွာ မေပ်ာ္၀င္ႏိုင္ေအာင္ လြမ္းေနမိျပန္သည္။ အေမ့ရင္ခြင္ကေန ေငးလွ်က္ေတြးလွ်က္လြမ္းမိေနသည္။ ေတြးမိတိုင္းလည္းမ်က္ရည္၀ဲရျပန္ၿပီ။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မမာေက်ာတတ္ခ်င္ပါသည္။ ႏွလံုးသားကုိထူေပဒဏ္ေပ ခံတတ္ေစခ်င္သည္။ ထိခိုက္လြယ္မႈေတြေပ်ာက္ဆံုး ေစခ်င္သည္။ ဒါေပမယ့္ လြယ္လြယ္ေမ့ပစ္မရႏိုင္ေသာ ၾကင္နာမႈ၊ ကၽြန္မရရိွခဲ့ေသာ အျဖဴထည္ေမတၱာ၊ ခ်ိဳၿမိန္ေသာ ေစာင့္ေရွာက္မႈ၊ ရိုးသားေသာစေနာက္ရယ္ေမာသံေတြ၊ ေနာင္တႀကိမ္တူညီေသာပံုသ႑ာန္မ်ိဳး ျပန္မရႏိုင္ၿပီဟူေသာအသိ။ ထိုအရာေတြအားလံုးက ကၽြန္မႏွလံုးသား သဲေသာင္ျပင္ကို လိႈင္းေတြသဖြယ္ ရိုက္ခတ္ေနၾကပါသည္။ သဲေသာင္ျပင္သည္ ေက်ာက္ေဆာင္မဟုတ္ပါ။ လိႈင္းတခ်က္တုိက္တိုင္းမွာ သဲေဖြးေဖြးေတြလိႈင္းေနာက္ကိုလိုက္သလို ကၽြန္မ၏မ်က္ရည္ေတြသည္ ကၽြန္မအေတြးမ်ား၏ေနာက္သို႕ လိုက္ေနၾကသည္။ ကၽြန္မမငိုခ်င္ပါ။ ငိုစရာေတြကိုထားခဲ့ခ်င္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ေလာကမွာေမ့ပစ္ရအခက္ဆံုးသည္ အမုန္းတရားမဟုတ္။ ၾကင္နာမႈႏွင့္ ေမတၱာတရားမဟုတ္ပါလား။ ကၽြန္မထုိအရာ ေတြကိုမေမ့ပစ္ႏိုင္ပါ။ ထို႕ေၾကာင့္ ကၽြန္မဆက္လြမ္းေနပါသည္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မဆက္လြမ္းေနပါမည္။ ကၽြန္မလြမ္းေနေၾကာင္းကိုလည္း ကၽြန္မလြမ္းေနသူမ်ားကို သိေစခ်င္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဤစာကိုကၽြန္မေရးျဖစ္ပါသည္။

10 comments:

Craton said...

ခံစားခ်က္ေတြထပ္တူက်ပါတယ္...
ေနာက္တစ္ဖန္ျပန္ရႏိုင္မွာမဟုတ္ေတာ႔တာေတြကို လြမ္းဆြတ္မက္ေမာေနမိတာကိုက ကိုယ္႔အျပစ္ပဲထင္ပါတယ္.. ေျဖသိမ္႔ဆင္ျခင္ျပီး ေဘးက အလွတရားနဲ႔ ကိုယ္႔ကိုဂရုစိုက္သူေတြအေပၚ မပ်က္ကြက္ပါေစနဲ႔..

Phu Mon said...

ထပ္တူထပ္မွ်ခံစားလြမ္းေနေသာ ဘ၀တူတစ္ဦးျဖစ္ပါသည္..။ ခံစားခ်က္မဲ့ေအာင္ၾကိဳးစားရင္း ပိုပို၍ခံစားတတ္လာေသာ သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါသည္...

စိတ္စမ္းေရ said...

အမ္ ေပ်ာ္ေနတာထင္တာ...။လြမ္းေနျပန္ျပီးလား..။
ဘာကုိလြမ္းေနျပန္ျပီလဲ....

ေနေဒးသစ္ said...

တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ အရာအားလံုး အသားက် အဆင္ေျပသြားမွာပါေလ ... အေကာင္းဆံုးေတြပဲ ဖန္တီးႏိုင္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းေပးခဲ့ပါတယ္ ..

ကိုလူေထြး said...

ေရေျမအေျပာင္းအလြဲေၾကာင့္ပါ...
အခ်ိန္ေတာ့နဲနဲလိုတာေပါ့..
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစလို ့ဆုေတာင္းေပးပါတယ္...

ေဆာင္းယြန္းလ said...

ဘဝမွာ လြမ္းစရာေတြက ခပ္မ်ားမ်ားမဟုတ္လားညီမေလးေရ..
အဲဒီေတာ့ လြမ္းသာလြမ္း

မိုးျမင့္ေအာင္ said...

အလြမ္းေတြမ်ားလို႔ မသယ္ႏိုင္ရင္ နဲနဲေလာက္မွ်ေပးလို႔ရပါတယ္ ဝိုင္းထမ္းတာေပါ့

Anonymous said...

မိဘ ရင္ခြင္ထဲ ခဏ ျပန္ေရာက္တုန္း ေပ်ာ္ေအာင္ ေနလိုက္ပါဦး။ စိတ္ညစ္စရာရဲ႕ ေနာက္မွာ ေပ်ာ္စရာ လိုက္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ ကိုယ့္ကို ရင့္က်က္ေစဖို႕ ျဖစ္လာတာလို႕ သတ္မွတ္လိုက္ပါ။ စိတ္ဓါတ္ ျဖဴစင္သူေလးရဲ႕ အလြမ္းကို ၅၉ကေနေတာင္ လွမ္းျပီး ခံစားလို႕ ရပါရဲ႕။

ကမာနီလာ said...

ငါ႔ ညီမ အိမ္ျပန္ေရာက္ေနၿပီး အေမ႕ကုိ ကပ္ခၽြဲၿပီး လြမ္းေနၿပန္ၿပီလား၊ အေမ႔အိမ္ေရာက္တုန္း စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္သာေနပါ ငါ႔ညီမေရ၊ ျပန္ေရာက္ရင္ ေျပာအုံးေနာ္၊

စီဂီ် ၅၆ said...

အကိုရဲ့ညီမ‌ေလး၊

မိခင္ရဲ့ရင္ခြင္မွာ ‌ေမွးခိုရင္း၊
‌ေပ်ာ္ရြင္နိုင္ပါ‌ေစလို ့။
အလြမ္း‌ေတြကို ‌ေျဖ‌ေလ်ာ့နိုင္ပါ‌ေစလို ့။ ။

အကို
စီဂီ် ၅၆